مواد اولیه لاستیک سازی

لاستیک طبیعی از شیره درختان بدست می آید.فرآیند تولید لاستیک طبیعی ، شامل ایجاد یک برش عمیق در پوست درخت هیوا برای جمع آوری لاتکس داخل آن می باشد. لاتکس جمع آوری شده از درختان به کارخانه ها منتقل می گردد و پس از طی مراحل خشک کردن و فشار دادن ، آماده استفاده خواهد بود.طی فرآیند تولید لاستیک طبیعی جهت افزیش مقاومت و پایداری و انعطاف پذیری لاستیک ، گوگرد یا سلنیوم به آن اضافه می گردد.
در مقابل لاستیک طبیعی، لاستیک مصنوعی قرار دارد که محصولی از نفت می باشد.ترکیبات پایه در لاستیک مصنوعی عمدتاً پلیمرهایی هستند که از فرآورده های نفتی سنتز می گردند.لاستیک های مصنوعی خواصی بسیار مشابه با لاستیک های طبیعی دارند. لاستیک مصنوعی ، مانند سایر پلیمرها ، از مونومرهای مختلف بر پایه نفت ساخته شده است.
مونومرهای متداول که برای ساختن لاستیک های مصنوعی استفاده می شوند شامل استایرن بوتادین لاستیک (SBR) ، لاستیک نیتریل (NBR) و بوتیل لاستیک (IIR) می باشد.
در حال حاضر ، لاستیک مصنوعی به دلیل داشتن ویژگی هایی چون مقاومت در برابر روغن ، انعطاف پذیری در شدت دما ، مقاومت در برابر هوا و غیره ، به عنوان جایگزینی برای لاستیک های طبیعی در نظر گرفته شده است.
اگرچه لاستیک طبیعی هم یک منبع تجدید پذیر و هم یک ماده بسیار متنوع است ، اما در برخی موارد قابل استفاده نمی باشد.به عنوان مثال ، لاستیک طبیعی در حدود 180 درجه سانتیگراد ذوب می شود ، به این معنی که در برنامه هایی که درجه حرارت ممکن است بیش از حد مجاز باشد ، قابل استفاده نیست.
این امر منجر به طیف گسترده ای از لاستیک های مصنوعی با کیفیت بالا شده است که بطور خاص برای پاسخگویی به نیاز صنایع و بخش های خاص تولید شده اند.
لاستیک مصنوعی کاربردهای گسترده ای دارد ، از لاستیک مصنوعی در صنعت تایر (لاستیک اتومبیل ، هواپیما و دوچرخه) ، کمربند درایو ، شیلنگ ، تجهیزات پزشکی ، مهر و موم ، کف¬پوش ، تسمه نقاله ، قطعات قالب و ضربه گیر لاستیکی استفاده می¬شود.
در صنایع لاستیک سازی برای افزایش مقاومت و انعطاف پذیری قطعات لاستیکی از مواد افزودنی شیمیایی استفاده می¬شود.بسته به مواد شیمیایی مورد استفاده ، محصولات ساخته شده از لاستیک می توانند درجه سختی مختلفی داشته باشند.در نتیجه ، ما هزاران محصول لاستیکی با درجه سختی مختلف در زندگی روزمره خود استفاده می کنیم.